ՈՒ «Հորովելը» դարերի մեջ մալանչներ էր մանում

Մի տեղ ապրում էր մի ցեղ:

Արևորդի էին, ՀԱՅ էին ասում:

Եզն իր ախպերը, ճախարակը՝ իր քույրը:

ՈՒ «Հորովելը» դարերի մեջ մալանչներ էր մանում:

Գարուշ ՔՈԹԱՆՋՅԱՆ

Հ.Գ.

Աստղերը ծերանում են ու մահանում:

Այդպես են նաև հզոր ազգերը:

Լույս են տալիս ու սպառվում:

Նրանց շնորհիվ է, որ դարերը դառնում են լուսավոր: Բազմաթիվ քաղաքակրթություններ են կազմավորվել, հզորացել ու վերացել պատմության թատերաբեմից: Նրանք հիմա չկան, բայց նրանց թողած լույսը դարերի միջով հասել է մեզ:

Հիշենք, եթե լույս է, ուրեմն՝ ինչ որ տեղ, ինչ որ բան այրվում է:

Հայ ժողովրդի թողած լույսը ահռելի դեր է ունեցել և ունի քաղաքակրթության զարգացման գործում:

Անկախ քաղաքական իրավիճակներից, մեծ հաշվով քաղաքականությունը քաղաքակրթության սպասավորն է:

Հուսանք և սպասենք գարուն օրերի:

Մեկնաբանություններ